22 mei 2026
Voedsel is niet neutraal. In Palestina en in de diaspora draagt elke maaltijd herinneringen met zich mee: aan verwoeste dorpen, ontworteld land en recepten die over grenzen zijn meegevoerd die niet meer kunnen worden overschreden. Samen eten is geen simpel genot, maar een bevestiging van aanwezigheid, een weigering om te worden uitgewist.
Deze relatie tussen voedsel en herinnering wordt gevormd door ontheemding en diaspora. De Palestijnse eetcultuur is ontstaan door voortdurende verplaatsing en verlies. Van vluchtelingenkampen tot steden over de hele wereld draagt het een onvervangbaar gevoel van plaats met zich mee: specifiek land, licht en seizoenen die worden herinnerd en opnieuw worden verbeeld.
Toch is dat land ernstig beschadigd. Oogsten worden geblokkeerd, water wordt beperkt en bomen ontworteld. En toch planten mensen opnieuw. Ze koken met wat er overblijft en houden zo iets in stand dat geen enkele bezetting heeft kunnen uitroeien.
Het is binnen die context dat de conferentie ‘Spatial justice & the Palestinian Table’ plaatsvindt, gelijktijdig met de opening van de installatie The Palestinian Table. De conferentie, georganiseerd in samenwerking met gemeenschapsleden over de hele wereld, onderzoekt hoe gebouwde omgevingen, landschappen en geografieën als wapens worden ingezet, en hoe artistieke en onderzoekende praktijken benoemen wat er is gebeurd.
De installatie en de conferentie delen een methodologie: het opsporen van schade aan de hand van materieel bewijs en het benadrukken dat getuigd wordt van wat is vernietigd.
